vrijdag, april 24, 2009
Bijwerken
Net mijn blog bijgewerkt met artikelen die ik heb geschreven. Is aardig rijtje BN'ers. Ze hadden in elk geval iets te vertellen en dat kun je niet van elke BN'er zeggen. Diegenen die weinig te vertellen hebben doen dat meestal op televisie.
10-1-2008 in De Gelderlander
'Nederlanders zijn niet te nuchter voor fado'
De Portugese zangeres Ana Moura vertegenwoordigt de nieuwe generatie fadista's. Ze is al een aantal malen in Nederland geweest en treedt de komende drie weken ook weer hier op. "Ik ben altijd aan het werk. Dat is mijn fado."
door Hans Bouwman
'Fado is voor mij een wijze van leven. Je leeft voor de fado en hebt respect voor zijn regels en traditie."
Ana Moura (28) zegt het onomwonden. Bij de Portugese zangeres, die de komende weken voor een aantal concerten door Nederland toert, stroomt de fado door de aderen. Voor ze als professioneel zangeres op menig podium de tragiek van het leven bezong, was het al haar levensinvulling.
Ze groeide op in een omgeving waar deze Portugese muziek vaak door de ruimten van het ouderlijk huis in Santarem klonk. "Mijn ouders zongen fado en andere Portugese muziek. En uiteraard werd ook op feesten fado gezongen."
Zelf had ze later meer op met rock en soul. Ze trad ook een tijd op met een rockband. "Ik zong bij die optredens meestal ook een fadonummer en de reacties waren altijd enthousiast."
Ana Moura studeerde muziek, maar gaf er na het tweede jaar de brui aan, omdat het studieritme niet in overeenstemming was met haar levensritme. Haar leven speelde zich hoofdzakelijk in de avonduren af in de fadohuizen. Ze koos voor de fado, die nu letterlijk haar wijze van leven is, want Ana Moura toert een groot gedeelte van het jaar door de wereld voor optredens in Europa, Amerika, Canada, Zuid-Amerika. Tijd voor een levensgezel is er eigenlijk niet. "Ik ben altijd aan het werk. Dat is mijn 'fado' (fado betekent lot, HB)."
Spijt dat ze is gestopt met haar studie indertijd? "Nee."
Fado is een Portugese vorm van melancholische liedkunst. Ontstaan in het begin van de negentiende eeuw bij de Afrikaanse en Braziliaanse arbeiders. Bekende vertolkers van de laatste jaren zijn onder anderen Cristina Branco en Dulce Pontes. Uiteraard mag Amália Rodrigues, de 'koningin van de fado', zoals ze bekend stond, niet worden vergeten.
"De fado is in de loop der jaren wel veranderd. Er zijn nieuwe teksten gekomen waarin zaken worden aangehaald die nu spelen en ook de arrangementen zijn anders geworden."
Dat is mede het werk van Jorge Fernando, die vijf jaar lang Amália Rodrigues begeleidde en daarna jong talent als Dulce Pontes en Ana Moura lanceerde. Dat wil niet zeggen dat Amália Rodrigues passé is; ze vormt nog steeds een inspiratiebron voor Ana Moura.
"Amalia is eeuwig. Zij had alle kwaliteiten die een fadista moet hebben: soul, een goede stem, inlevingsvermogen. Ze durfde het ook aan om nieuwe teksten te zingen, teksten die niemand eerder had gezongen. Wat mijn kwaliteiten zijn? Ik denk vooral de soul."
Moura trad al een aantal keren op in Nederland. Al staan we bekend als nuchtere Hollanders, Ana Moura merkt daar bij haar concerten niets van. "Nee, Nederland is zeker niet te nuchter voor fado. Ze zijn heel nieuwsgierig naar deze muziek en de cultuur. Dat kan ik goed voelen wanneer ik optreed in Nederland en vertel over fado. Nederland is geen zuidelijk land, maar de mensen hier zijn wel heel warm."
Ana Moura woont tegenwoordig in Cascais, circa vijftien minuten van Lissabon en bij veel vakantiegangers bekend om zijn schilderachtige stranden en de Boca do Infernmo, de kratervormige rotsformatie ten westen van het stadje.
Onlangs verscheen haar nieuwe cd Para Além da Saudade (Voorbij het verlangen), de derde na Aconteceu en Guarda-me a vida na mão. Die laatste twee werden allebei met goud bekroond.
In augustus 2006 nam ze, samen met onder anderen Norah Jones en Sheryl Crow, deel aan het Rolling Stones Project van Tim Ries, de saxofonist van de Stones.
Afgelopen juli 2007 stond ze zelfs samen met Mick Jagger op het podium tijdens een concert in een uitverkocht stadion Alvalade in Lissabon waar ze het nummer No expectations zongen.
"De Rolling Stones waren de dag ervoor naar een fadohuis gegaan en hadden me daar horen zingen. Toen Mick Jagger hoorde dat ik bij het concert aanwezig was, heeft hij me uitgenodigd om te zingen. Dat viel nog niet mee omdat ik in een hogere toonsoort zing. Ik was ook erg nerveus. Maar het was wel een geweldige ervaring."
Fadozangeres Ana Moura. Te zien op: 11-01 Amphion Doetinchem, 17-01 Schouwburg Cuijk, 20-01 De Lampegiet Veenendaal, 02-02 Agnietenhof Tiel.
Meer informatie: www.anamoura.com
Rubriek 'Uit met...' door Hans Bouwman, zoals verschenen in bijlage Geniet van dagblad De Gelderlander op 16-4-2009.
Mario Been, voetbaltrainer, analist
Mario Been praat ook graag níet over voetbal
Restaurant
"Mijn favoriete restaurant waar ik altijd ga eten als ik in Nijmegen overblijf, is Bistro De Bok in de In de Betouwstraat. We hebben daar een keer met NEC gegeten en ik moet zeggen dat de biefstuk me is bijgebleven. In Barendrecht, waar ik woon, kom ik graag bij De Olijfboom. Zo'n een of twee keer per week gaan we met het gezin uit eten. Dat kan ook bij Bram Ladage zijn, de bekendste patatboer van Rotterdam. Een andere favoriet is La Borsa aan de Coolsingel."
Café
"Regelmatig leg ik een kaartje bij 't Haantje, dat is een echt Feyenoord-café. Dat is met een vast clubje en dan klaverjassen we of spelen rummy. Het gesprek gaat vaak niet over voetbal. Dat vind ik wel verfrissend en ontspannend. Ik ben een wijndrinker, rood of wit, afhankelijk van wat ik eet. De kleuren zijn in elk geval goed.
"Echt veel in cafés kom ik niet. Vroeger als tiener wel. Dat is niet veel veranderd met de huidige generatie voetballers. Mijn zoon Gianluca – die is 19 jaar en voetbalt in de A-jeugd van Excelsior – gaat ook uit tot drie, vier uur 's nachts. Belangrijk is dat je weet wanneer het kan, dat je op de juiste momenten prioriteiten stelt."
Bioscoop
"Ik ben zo slecht in namen van acteurs. Het is ook al een hele tijd geleden dat ik naar de bioscoop ben geweest. Films die me zijn bijgebleven zijn The green mile en The champ (waarin een ex-bokskampioen zijn zoontje probeert op te voeden, maar ook de titel probeert terug te winnen, HB) met dat kleine ventje. Dat was wel emotioneel. Ja, ik ben een emotioneel mens. Thuis kijken we ook wel naar een dvd'tje, maar meestal trek ik me terug om voetbal te kijken; we hebben meerdere tv's in huis. Van kijken kun je ook een hoop leren."
Theater
"Mijn 15-jarige dochter Jamie zit op de theaterschool in Rotterdam en wil graag zo veel mogelijk musicalvoorstellingen zien. Ik ben een paar keer met haar meegeweest naar The lion king en Tarzan in het Circustheater in Scheveningen. Dat was indrukwekkend met die dierfiguren die links en rechts door de zaal lopen. Verder kom ik weinig in het theater. Ook niet bij cabaret. Ik hou wel van humor en gebruik het ook om serieuze zaken anders over te brengen. Je kunt heel bot zijn, maar het ook met een grap overbrengen. Dan blijft het langer hangen."
Stadion
"Mooiste stadion? De Kuip. Zonder twijfel. Je beleeft het voetbal veel intenser. Dat vond ik als speler al. Als je daar op het veld staat... dan is dat zo indrukwekkend. Er is nog een stadion waar ik dat gevoel als speler had en dat was het Bernabéu-stadion in Madrid."
Sport
"Golfen doe ik graag. Maar daar moet je wel de tijd voor hebben. Je bent buiten, je kunt de zinnen verzetten, praten over andere zaken. Het is voor mij een manier om te ontspannen. Maar ook biljarten, tenissen, alles waar een balletje bij zit. Wanneer ik alleen in het hotel zit, lees ik regelmatig. Ik ben nu bezig met het boek De lerende winnaar van Toon Gerbrands. Boeken over leidinggeven, omgaan met conflictsituaties, vind ik interessant omdat ik daar in mijn vak mee te maken heb. Romans lees ik zelden. De laatste is De Da Vinci Code van Dan Brown geweest."
Museum
"Nee, wat dat betreft ben ik een echte cultuurbarbaar. Ik kan wel dingen mooi vinden. Toen we begin december tegen Spartak Moskou speelden ben ik wezen kijken op het Leninplein en het graf van Lenin."
Stad
"Rotterdam. Waarom? Ja, de Coolsingel, de Lijnbaan... Nu ik volgend seizoen bij Feyenoord ga werken, voelt dat als thuiskomen. Mijn vrouw Astrid gaat wel eens naar Amsterdam omdat ze daar de winkels leuker vindt. Het wordt straks moeilijk voor mij, als Feyenoordtrainer, om mee te gaan. Het is niet anders. Nijmegen vind ik ook schitterend en dat zeg ik niet omdat ik nu trainer bij NEC ben. Maar die oude gebouwen en monumenten. Heel mooi."
Lievelingsplek
"Ja, dat is toch thuis, in een luie stoel voor de open haard."
Een avondje uit met…
"Dat vind ik moeilijk. Ja, ik zou wel met Obama willen praten over de beslissingen die hij moet nemen, op basis waarvan hij dat doet, en over leidinggeven. Maar ja, dat zou ook met Balkenende kunnen. Dan zijn er in elk geval minder beveiligingsmensen."
Rubriek 'Uit met...' door Hans Bouwman, zoals verschenen in bijlage Geniet van dagblad De Gelderlander op 2-4-2009.
Ingrid Rep, directeur Centrum Beeldende Kunst Gelderland
'Meestal ga ik snel door een museum heen'
Restaurant
"Dat is Chinees-Indisch restaurant New King aan de Zeedijk in Amsterdam. Daar heb ik al een paar maal gegeten. Het ziet er niet al te modern uit, maar die gebakken oesters daar! Zo lekker heb ik ze nog nergens gegeten. Ik heb wel een voorkeur voor de buitenlandse keuken, zoals Mexicaans. In mijn tijd bij de vakbeweging had ik regelmatig conferenties, waarbij je dus buiten de deur at. Maar dat was ook niet alles. Helaas komt het er met een drukke baan en als alleenstaande moeder niet van om thuis uren de keuken in te duiken. Wat ik leuk vind is dat ik zie dat mijn oudste dochter ook regelmatig wil koken."
Café
"Veel kom ik er niet. Een leuke plek vind ik Café Vrijdag aan de Velperbuitensingel in Arnhem, of De Kroeg aan de Nieuwstraat. In Dudok aan de Koningstraat spreek ik wel eens af. Ik hou van een goed glas wijn en een hapje en een goede combinatie van muziek en praten. Als je met iemand via gebarentaal moet communiceren, hoeft het voor mij niet."
Concerten
"Het laatste grote concert waar ik ben geweest, is van U2 in Duitsland. En ook Symphonica in rosso met Paul de Leeuw. Daar ga ik vooral ook heen om de sfeer. Mijn muzikale voorkeur ligt meer bij Venice, Racoon, Bruce Springsteen. En via de dochters krijg ik de moderne ontwikkelingen mee. Zo wordt de laatste tijd regelmatig de cd Incredible van Ilse DeLange bij ons thuis gedraaid. Ook klassiek mag ik graag beluisteren. Dat heb ik van thuis uit meegekregen. Mijn vader was een ontzettende liefhebber van klassieke muziek. Van mijn schooltijd herinner ik me nog dat ik onder de indruk was van het verhaal dat de leraar vertelde bij de muziek van de Moldau van Smetana. Prachtig."
Theater
"Van zware stukken van bijvoorbeeld Shakespeare hou ik niet. Ik ben wel een liefhebber van Alex van Warmerdam. Ook cabaret vind ik leuk, bijvoorbeeld van Sara Kroos. Droge humor, dat hou ik wel van. Ik ben ook naar Youp geweest, maar dat heb ik nu wel gezien. En met de kinderen af en toe naar de musical zoals Dirty dancing en Tarzan. Uitgaan is voor mij een uitje, waarvoor je je leuk aankleedt. Uitgaan is voor mij vooral met anderen, met mijn kinderen of met vrienden. Het is voor mij belangrijk om met anderen te kunnen delen en er na afloop over te kunnen praten. Ik ben alleen naar Venice geweest, maar nee, dat is niet zo leuk. Om echt te ontspannen ga ik het liefst een weekje weg. Een stedentrip, of naar de zon. Werk is voor mij belangrijk; ik heb altijd de luxe gehad om dat werk te doen dat ik leuk vind. Dat geeft me veel energie en inspiratie. Het gebeurt ook regelmatig dat ik 's avonds werk of in het weekeinde. Thuis pak ik regelmatig nog de laptop en heb de telefoon bij de hand. Als ik weg ben, kan ik afstand nemen. Bij het lezen kan ik ook opgaan in het boek. Ik lees ook altijd voor het slapen gaan. Laatst heb ik De overgave van Arthur Japin gelezen. Een prachtig boek. Momenteel lees ik – ik lees vaak boeken door elkaar – De kracht van het nu van Eckhart Tolle en De prooi van Jeroen Smit over de afbrokkeling van ABN AMRO."
Museum
"Ik kan niet urenlang staan dromen bij een werk. Meestal ga ik snel door een museum heen. Als dan iets is blijven hangen, ga ik terug om nog eens rustig te kijken of foto's te nemen. Ik ben vooral geïnteresseerd in kunst en design. Ook fotografie heeft mijn interesse, zoals werk van Erwin Olaf. Of fotografe Louise te Poele die een prachtige serie portretten van mensen uit de Achterhoek heeft gemaakt waarin ze de werkelijkheid uitvergroot. Ook het werk van Anya Janssen spreekt me erg aan."
Stad
"Zonder twijfel Amsterdam. Ik voel me daar helemaal op mijn gemak. Er is altijd wat te doen, er zijn altijd mensen en drukte. Die vrijheid van mensen, hoe ze zich kleden en eruitzien, die mix van cultuur, de levendigheid. Ik hou ook van dat Amsterdamse accent; als ik dat hoor kan ik smelten. Ja, ik hou van de grote stad."
Lievelingsplek
"Dat is toch aan de kust, vooral in de herfst en de winter. Heerlijk om op het strand te lopen en uit te waaien. Toen ik in Leiden op school zat, spijbelde ik regelmatig en ging dan in mijn uppie naar het strand om uren te wandelen."
Een avondje uit met…
"Ramses Shaffy. Die man heeft zo'n mooie lieve stem en heeft zulke mooie liedjes gemaakt. Hij heeft ook echt geleefd en veel meegemaakt"
Rubriek 'Uit met...' door Hans Bouwman, zoals verschenen in bijlage Geniet van dagblad De Gelderlander op 22-1-2009.
Emile Roemer geniet van pilsje bij hardrockfestival
Café
"Soms ga ik na het werk in Den Haag met een collega naar een bruin cafeetje om de hoek: De Paraplu. Het ligt eraan met wie ik nog een pilsje ga pakken, maar vaak gaat het niet alleen over het werk. Als het iemand is die ook kinderen heeft – ik heb twee dochters van bijna 18 en 20 jaar – dan gaat het al snel daarover."
Restaurant
"Voor mij is uit eten niet even snel ergens wat eten. Maar de tijd ervoor nemen, er een uitje van maken. Dat doet ik het liefst met het gezin. Als we op de fiets gaan, zodat je een wijntje kunt drinken, gaan we naar eetcafé 't Drummerke, hier in Sambeek. Gaan we met de auto, dan maakt het niet waar we heen gaan. Een favoriet restaurant in Den Haag? Nee."
Bioscoop
"Ik hou van Nederlandse films.Zo ben ik naar Alles is liefde geweest en onlangs naar Oorlogswinter; het boek van Jan Terlouw heb ik als kind gelezen. Geschiedenis heeft mij altijd geïnteressseerd. Op school kon ik in de lessen wel een etterbakje zijn, behalve bij geschiedenis. Ook de oorlog heeft altijd mijn belangstelling gehad; oorlogsmusea trekken me zeer. Dat heb ik van thuis uit meegekregen. Mijn vader lag bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog gemobiliseerd in Groesbeek. Thuis werd daarover gesproken; over het verzet, waarin hij ook heeft gezeten, heeft hij thuis nooit veel verteld, wel altijd de mooie verhalen, zoals die keer dat ze een paar dagen voor de executie werden bevrijd."
Sport
"Ik ben een Feyenoordsupporter. Omdat mijn ouders uit Rotterdam-Zuid komen heb ik toch iets met die stad. M'n vader werd door 'Wimke de Körver' (Wim Hendrix, de oprichter van Hendrix' Voeders, het tegenwoordige Hendrix UTD in Boxmeer, HB) naar Boxmeer gehaald waar ik ben geboren. Mijn moeder woonde op een steenworp afstand van het Feyenoordstadion. Veel ga ik niet kijken, maar één of twee keer per seizoen kom ik wel in De Kuip. Zelf voetbal ik zaterdags bij de veteranen van Sambeek."
Theater
"We gaan meestal naar de voorstelling van de plaatselijke Boxmeerse toneelvereniging. Ik zou meer willen zien, maar het ontbreekt aan tijd. We zijn wel onlangs met het gezin in Apeldoorn naar de musical Joseph geweest. Met vooraf lekker eten. Zo maken we er een uitje van. Eigenlijk geniet ik, nu ik een paar dagen in de week niet thuis ben, nóg meer van het samen met het gezin iets doen. Dat maakt het nog meer bijzonder."
Concerten
"Muziek is voor mij een manier om te ontspannen. Als kind speelde ik piano en blokfluit en later heb ik mezelf saxofoon leren spelen. Ik zou meer willen oefenen, maar die tijd hè? Ik speel wel in een 'joekskapel' (plezierbandje, HB). Met carnaval zijn we nog actief geweest. Ook naar muziek luisteren ontspant me. Als ik naar Den Haag ga met het openbaar vervoer zit ik vaak met oortelefoontjes in stukken door te nemen. Op mijn mp3-speler staat vooral hardrock van onder meer Iron Maiden, AC/DC, maar ook wel muziek van U2, Genesis en James Brown.
"Een paar keer per jaar ga ik naar concerten, dat kan klassiek zijn maar ook een goede jazzband of pop, zoals Lionel Richie en Marco Borsato. Met vrienden gaan ik een aantal keer per jaar naar hardrock. De kaartjes voor Metallica, in juni in Nijmegen, zijn al besteld. Lekker, pilsje in de hand. Niet helemaal vooraan hoor, en crowdsurfing zie je mij niet doen."
Carnaval
"Tot vorig jaar was was ik regisseur, of zoals wij zeggen bendeleider, van de zittingen van de Sambeekse carnavalsvereniging De Knoepers. Omdat mij nu als Kamerlid de tijd ontbreekt om dat goed te doen, ben ik gestopt. Ik werk wel mee met een act. Dit jaar was ik meneer pastoor. In de act heb ik samen met een 'agent' de Sambeekse vrouw van het jaar bekendgemaakt. Mensen die zich inzetten voor de gemeenschap en het verdienen om in het zonnetje gezet te worden."
Lievelingsplek
"Thuis. Als ik een paar dagen in Den Haag ben geweest, verlang ik weer naar huis. Om te ontspannen, gewoon lekker op de bank. Maar ik geniet ook erg van een boswandeling hier in de buurt. Ik ben een 'vogelman'. Waar ze niet aan moeten komen, is het weekje Texel in het voorjaar. De Kamer heeft dan reces. We gaan dan met z'n vieren heerlijk uitwaaien op het strand, wandelen."
Rubriek 'Uit met...' door Hans Bouwman, zoals verschenen in bijlage Geniet van dagblad De Gelderlander op 22-1-2009.
Frans Duijts ontspant met een potje biljarten
Restaurant
"Ik hou van lekker eten. En het liefst met geliefden of vrienden. Een paar uur even ontspannen en lekker natafelen. Mijn favoriete restaurant is de Zoelensche Brug in Zoelen. Ik durf zonder meer te stellen dat ze daar de lekkerste zeetong van Nederland hebben. Een echte visliefhebber ben ik niet, maar die zeetong is heerlijk en een harinkje happen mag ik ook graag doen. Bij Bistro de Buurvrouw in Tiel kom ik ook regelmatig. Onderweg naar een optreden is het toch vaak een snelle hap: een frietje of een bal gehakt."
Café
"Naar het café ga ik vooral om een potje te biljarten met m'n vader of met vrienden. Dat is voor mij echt ontspannen. Een boek lezen kan ik niet: dan zit ik ondertussen aan andere dingen te denken en dan schieten mijn gedachten alle kanten op. Voor lezen ben ik veel te onrustig. Bij biljarten ontspan ik echt. Vaak gaan we naar een café in Eck en Wiel of Kesteren. Er is wel wat veranderd nu ik een beetje bekend begin te worden. Vroeger ging ik naar het café, reserveerde een biljart en dronk een pilsje aan de bar. Als ik nu binnenkom is het: hé Fransje, hoe gaat het? Mensen willen ook met me op de foto. Dat vind ik wel leuk."
Bioscoop
"Sporadisch ga ik naar de film. De tijd ontbreekt me. Ik werk overdag in de zaak en 's avonds is het vaak een optreden of televisieopnamen. Laatst zijn we wel met een man of zes naar de nieuwe James Bond geweest. Daar ben ik wel een liefhebber van. En daarna gezellig naborrelen. Hooguit twee keer per jaar ga ik naar de bioscoop. Thuis staat de tv altijd aan. Mijn vrouw Marloes kijkt graag naar detectiveseries en dan kijk ik wel mee."
Concerten
"Als ik naar een concert ga, is het van een collega. Zo ben ik bij René Froger in de Agnietenhof in Tiel geweest, Guus Meeuwis in Eindhoven, Jan Smit in Ahoy', Marco Borsato in GelreDome. Ik zie mensen bij optredens in het land en dan word je regelmatig gevraagd om eens naar een concert te komen. Ik leer daar ontzettend veel van. Vooral hoe ze omgaan met het publiek. En hoe ze de stilte pakken in een nummer. Voor mij als zanger is belangrijk: plezier in je werk en lekker jezelf blijven. Ik kom wel eens collega's tegen, vaak ook beginnende artiesten, die je je succes en media-aandacht misgunnen, dat ik denk: doe normaal. We gaan allemaal naar het toilet en we moeten allemaal eten."
Museum
"Ha, het Flipjemuseum in Tiel. Nee joh, een museum is niks voor mij. Om uren naar schilderijen te kijken. Daar ben ik te onrustig voor. En tijd ontbreekt met het werken in ons bedrijf en optreden. Dat is nu fiftyfifty en dat wil ik zo houden. Ik ben begonnen in het drive-ingebeuren en zingen op bruiloften. Niet alleen Nederlandstalig, maar ook nummers van Roy Orbison en Elvis Presley. Later ben ik gaan optreden als André Hazes- lookalike. Nu heb ik eigen werk. Tegenwoordig schrijf ik ook mee. Ik kan geen noot lezen, maar dan neurie ik en de toetsenist speelt het na. Het is de laatste jaren ontzettend snel gegaan met twee albums en zes singles. Ik treed zo'n 250 keer per jaar op. In het GelreDome heb ik voor de wedstrijd Vitesse-Ajax voor 26.000 man gezongen. Dat is toch ongelooflijk. Waarom het ineens lukt? Het is heel belangrijk dat je mensen om je heen verzamelt die verstand van zaken hebben. Maar voorlopig blijf ik in ons sloopbedrijf werken. Niet meer met de hamer, en puin scheppen doe ik ook niet meer, maar meer de handel en wandel regelen."
Stad
"Amsterdam vind ik een fijne stad. Ik hou vooral van dat knusse kroegenidee. Het is er allemaal wat gemoedelijker. Als je daar tegen iemand aanstoot is het 'sorry'. Hier kun je bij wijze van spreken een klap voor je kop krijgen. Maar ik zou niet in Amsterdam willen wonen. Ik ben geboren en getogen op het industrieterrein en het geeft zo'n vrijheid om daar te wonen. Als ik in een loods met keiharde muziek sta te zingen is er niemand die klaagt. En 's avonds is het zo lekker rustig. Op het platteland zou ik weer níet willen wonen."
Lievelingsplek
"Ja, dat is toch thuis. Lekker op de bank in de woonkamer, beetje klooien met de laptop of met de kinderen bezig zijn. Het is ontzettend druk met de zaak en het zingen, maar ik probeer wel mijn momenten te pakken om thuis te zijn. Ik heb drie meiden, van 3, 2 en 1 jaar. En een grotere trots kun je niet vinden. Dat is het mooiste wat er is. Ja, die kinderen, dat is mooier dan zingen."
Rubriek 'Uit met...' door Hans Bouwman, zoals verschenen in bijlage Geniet van dagblad De Gelderlander op 20-11-2008.
Guido Weijers, cabaretier
'Ik ben geen liefhebber van knutselvoer'
Café
"Omdat ik zaterdagavond altijd mag optreden, kan ik die avond niet uitgaan. Soms doe ik nog wel een drankje in de stad waar ik speel. Er zijn eigenlijk maar een paar momenten in het jaar waarbij ik helemaal losga. Dat is met oudjaar, na twaalf uur, en dan de kroeg in. En tijdens mijn vakanties het liefst met de voetjes in het zand met een drankje erbij. Dan mag de dj de hele nacht doorgaan! Ik ben op zondag en maandag altijd vrij, maar op die dagen is er in het café niet veel te beleven. Ik ga nog wel eens met vrienden op zondagmiddag borrelen in Breda, de plaats met de hoogste kroegdichtheid van Nederland. Het hoeft voor mij niet heel hip te zijn. Café Corenmaet in Breda vind ik een gezellig bruin café. Daar schrijf ik doordeweeks regelmatig aan mijn nieuwe voorstelling. Het rookverbod is prima, al vind ik het wel een erg kromme oplossing: de niet-rokers willen frisse lucht en daarom gaan de rokers naar buiten... huh?
De kroegen in mijn geboorteplaats Boxmeer zie ik maar tweemaal per jaar. Ik ga elk jaar trouw naar de Metworstrennen (een paardenrace die al meer dan 260 jaar wordt gehouden, HB) en de wielerwedstrijd Daags na de Tour. Gewoon met een pilsje langs het parcours. Dat is trouwens ook wel een avond om dronken te worden."
Restaurant
"Ik kom veel te vaak in een restaurant. Voor een voorstelling is dat vaak de makkelijkste oplossing. Het liefst eet ik in een brasserie of eetcafeetje. Die vind ik het gezelligst; ik ben niet zo'n liefhebber van een chic restaurant waar ze van die kleine kunstige hapjes serveren. Knutselvoer noemt mijn vader dat. Helaas heb ik als vegetariër vaak maar keuze uit die eeuwige twee: een groentequiche of een geitenkaassalade. Erg creatief zijn ze meestal niet in restaurants. Mijn favoriete keuken is Thais."
Theatervoorstellingen
"Alle dagen dat theaters open zijn, werk ik zelf ook. Maar heel af en toe heb ik tijd om een collega te bezoeken. Wie ik heb gezien en heel goed vind, is Ronald Goedemondt, een jong talent. Hij is waanzinnig grappig en hij is voor mij dé uitgaanstip voor Nederland.
Naar andere theatervoorstellingen ga ik weinig; van ballet hou ik niet en voor opera heb ik niet het concentratievermogen. Ik ben wel naar Doe Maar in De Kuip geweest, het comeback-concert.
Welke theaters ik fijn vind om te spelen? Zwolle, Leiden en Groningen hebben een mooie oude klassieke zaal. Het Chassé in Breda is voor mij fantastisch. Het is een fabriek met drie zalen, waar 2.500 mensen in kunnen, maar toch is de sfeer er erg persoonlijk. Ik kan er binnenlopen wanneer ik wil en de technici en barmedewerkers kennen me allemaal. Ook treed ik graag op in het Oude Luxor Theater in Rotterdam, waar ik mijn oudejaarsconference opneem. De Schouwburg in Venray voelt als een warm bad, maar ook een klein zaaltje als Gryphus in Vierlingsbeek, waar ik vaak gespeeld heb, is geweldig."
Museum
"In musea kom ik heel weinig; Ik vind de meeste oubollig en saai, ik wil actie! Het is niets voor mij om tien minuten naar drie klodders rode verf op een doek te kijken en dan vervolgens drie kwartier naar een stopcontact omdat ik denk dat dat dan ook wel kunst zal zijn. Ik was vorig jaar in een tempel van de Kama Sutra in India, maar ook daar mocht je alleen maar kijken... boe! Ik vind dat veel mensen uit de kunstscene lijden aan zelfoverschatting. Ik hou er niet van om verheven te doen. Als de mensen de betekenis of de boodschap in mijn voorstelling niet vatten en alleen maar lachen, is dat ook goed. Van dat belerende vingertje hou ik niet. Mensen moeten vooral een topavond hebben en veel lachen."
Stad
"Na Boxmeer heb ik in Den Bosch gewoond, en ook een zomer in Amsterdam en nu in Breda. Breda is de perfecte combi: alle stadse faciliteiten, maar de mentaliteit van een dorp. In Nijmegen kom ik ook graag, een stad met veel intelligente mensen. En Groningen... Daar hebben ze geen sluitingstijden. daar ga ik dan wel vaak stappen tot vijf uur 's nachts!"
Lievelingsplek
"Ik sta heel graag op een podium in een theater. Dat applaus aan het slot van een voorstelling en een zaal die brult van het lachen went nooit... Ik zit ook graag op de racefiets. Lekker een paar uur knallen. iPod op met muziek, stoekende house en dan stampen op die pedalen! Maar mijn echte lievelingsplek is aan de eettafel met vrienden. En dan het liefst bij hen, want zij koken beter."
Abonneren op:
Posts (Atom)
