Gare du Nord

Gisteravond met mijn zoon naar Gare du Nord geweest. Zevenmansformatie rond Ferdy Lancee. In de auto warmden we ons al op met enkele nummers van zijn gebrande cd en dat klonk veelbelovend. Het concert zelf leverde een puik stukje muziek op, on-Nederlands. En toch... Ja, en toch vond ik die Barend Fransen irritant op het podium. Ik hou er niet van als artiesten, als ze even niks te doen hebben op het podium, rondlopen en op de heup het ritme meeklappen. En ook zangeres Dorono Alberti vond ik hinderlijk. Ze heeft wel een geweldige strot, maar haar geluid spreekt me niet zo aan. Te hard, te schel. En ook zij kon het niet laten, als ze even haar kaken op elkaar hield, om te dansen op het podium. Niet doen! Probeer niet voortdurend die aandacht van het publiek te trekken. Geef de mensen op de achtergrond de ruimte om zich te presenteren. Toen op het eind de bassist even zijn vette klanken mocht laten horen op zijn met lampjes verlichte basgitaar, explodeerde de zaal in Cuijk bijna. Voor het eerst stonden de mensen op om te juichen en te klappen. 

Zoon Elmar vond het optreden geweldig. Hij kocht zelfs nog twee cd's. Op de terugrit, in de cooling down, maar even opgezet. Geweldig. Alle tonen, alle muzikale frivoliteiten die ik in het bombastiche geluid in de zaal had gemist, kon ik nu horen. Ga ik vaak draaien. Even vragen om mijn zoon een exemplaar kan branden.

Lieveling

Net terug van Frans Duijts. Aardige jongen. Nu het verhaal nog uitwerken. Heb ook zijn laatste cd gekregen met daarop zijn deze week verschenen single 'Lieveling'.

Frans

Nu het is geen Maud geworden, maar Frans. Nee. Niet die van Maris, maar van Duijts. Onze nieuwe Nederlandse volksheld, de nieuwe André Hazes. Kijken hoe zijn uitgaansleven eruit ziet.

Maud

Dit weekeinde stond in het teken van in contact komen met Maud. Nu wil elke vent dat wel, maar ik wil haar spreken voor de bijlage Geniet van De Gelderlander. Hopelijk laat ze maandag wat horen.

Dolf

Ontroerend

Zo heeft een weblog weinig zin. Als je nauwelijks iets publiceert

Powered by ScribeFire.

Column: Liefie

Liefie, liefie, liefie. Kom lekker bij me staan schat. Sie daar de meiden van Exses, se sitten daar lekker in de saal. Voor Wendy van Dijk heeft het alfabet 25 letters. De Z heeft ze nooit meegekregen op school. Leuke meid Wendy, die met Ushi boven zichzelf uitsteeg. Maar het presenteren voor een saal, sorry zaal, met 1200 mensen is niet aan haar besteed. Als een suikerzoete (suikersoete) versie van Mies Bouwman (nee, geen familie). En dan die uitspraak. Er is een tijd geweest waarin televisiepresentatoren correct Nederlands moesten spreken. De tijd waarin Rick Nieman geen enkele kans had gemaakt. En ook zijn lief Sacha de Boer zou het niet gered hebben. Tegenwoordig vliegen de oer-r (rrraaah), de s'en en de ai'en je om het hoofd. De train raidt van Aibergen naar Aimuiden. En het is kauwt en dat is fauwt. En dan hebben we nog niet eens over de 'verengelsing' van de Nederlandse spreektaal. Ex-fector, Ix-fector of gewoon X-factor. Jammer. See ya.